:(

okumuyorsun burayı ama ben yazmak istiyorum yine de belki okursun bir gün ya da belki okumazsın hiç bilmiyorum.

o kadar uzak o kadar soğuk oluyorsun ki bana bazen ne yapacağımı ne söyleyeceğimi şaşırıyorum. karnıma ağrılar giriyor, nefessiz kalıyorum, hayattan, her şeyden soğuyorum o anda. bir tek senden vazgeçemiyorum. gücüm olsa sesimi çıkartıp, tutup sarsmak istiyorum seni. gör diye, seni ne kadar sevdiğimi anla diye.

korkuyorum ben hiç bitmeyecek sanırdım bu aşk ama şimdi sürekli biteceği korkusuyla yaşıyorum. galiba gün geçtikçe daha da bozuluyor psikolojim. yanlış yapıyorum farkındayım, kendimi toparlamam lazım. ama biliyorum desem de yapamıyorum, elimden bir şey gelmiyor. tüm hayatımı sana odakladım ben, sen neşeliysen neşeli oluyorum, sen bana bir an bile soğuk davransan yıkılıyorum sanki. sağlıklı bir durum değil bu farkındayım, zayıf hissediyorum kendimi. sadece ağlayarak tepki verebiliyorum bana kızıyorsun farkındayım ama elimden ağlamaktan başka bir şey gelmiyor.

ben seni çok seviyorum. inan bilmiyorum sana daha nasıl anlatabilirim içimdeki sevgiyi. yetmiyorum, yetemiyorum, beceremiyorum. al işte yine başladım ağlamaya. neden yapıyorum bunu. ben ağlamayı değil sana sarılmayı istiyorum, seninle olmayı. seninle yanyana yine eskisi gibi olmayı istiyorum. yine o cincon hallerimizle. olmuyor, olmuyor işte. bu kadar mı büyük öfken, bu kadar mı çok içindeki kızgınlık. asla unutmayacak mısın? sen de üzdün beni, hem de öyle çok üzdün ki ölüyorum sandım acımdan. ama ben hafiflettim onu, sana olan sevgim ağır geldi. ben neden onları düşünüp soğuk davranamıyorum sana. her gün biraz daha kapanıyorum içime. her gün biraz daha eriyorum sanki. gülüyorum herkese, konuşuyorum onlarla ama içimden ağlıyorum hep. ben de artık gülmek istiyorum. ben sen bana her aşkla yaklaştığında umutlanıyorum. tamam diyorum geçti, düzeldi, unuttuk, biz iyiyiz, biz hep iyi olucaz, biz çok mutluyuz ve bu hep devam edecek ama olmuyor işte yine soğuyorsun benden. bana bir şey demiyorsun ama ben hissediyorum sesinden, kelimelerinden anlıyorum ya da artık paranoyaklaşmaya başladım kafamdan senaryolar yazıyorum. inan bana öyle çok canımı yakıyor ki benden uzaklaşmış olma fikrin her şeyi kendi uydurmuş olmayı yeğlerim.

ben seni bilerek, isteyerek üzmedim hiç. asla da istemem ben seni üzmeyi. ama nolur sevgimden şüphe etme artık. sevmediğimi düşündüren, hissettiren birkaç şeyin karşısına ben yüzlerce şey bulabilirim sana sevgimi gösteren. nolur bitsin artık bu kötü günler. nolur o kötü şeyleri değil de sadece benim seni ne kadar çok sevdiğimi düşün artık...