***

uzuyor yıllar gibi dakikalar sen yokken...

Aslında hiç kimse sevmedi,Bir ben sevdim seni...Severmiş gibi değil,Kana kana sevdim seni.Tıka basa ...sevdim...Dolu dolu sevdim............Aslında kimse sevmedi seni,Sevmekten çekindiOysa ben;Yana yana sevdim seni...Bile bile sevdim...Aklımdan zorun var gibi,Aklıma silah dayanmışcasına,Mecburmuş gibi,Ve başka çarem yokmuşcası....CAN YÜCEL

aşkım herşeyim yoruluyorum işte
ama asıl nedeni alışmamışlık
çok özlemi olan bir şey yaşatıyorsun bana
ben hayatımın her anını adına harcayabilirim
hemde öff demeden
neden biliyormusun çünki ben sana aşığım çok aşığım hemde çok
seni düşündükçe acıtıyorum kendimi
niye burda yoksun diye isyan ediyorum
niye sen yoksun sabah uyandığımda


daha önce hissedemediğim bir sıcaklıkta
anlar yaşıyorum seninle
seni özledim seni ben olarak yaşıyorum
yani ben sensin
ya pınar olsa ne yapardı demeye başladım
fikrini almalıyım dedim
bu ne kadar güzel birşey bilemezsin
kendini başkasına teslim bırakmak
teslimim sana aşkımıza

ben içime atardım her şeyi, kırılsam da üzülsem de kendi kendime düşünüp kendi içimde halletmeye çalışırdım. aslına bakarsan şimdiye kadar öyleydim. değişmeye çalışıyorum. sana söz verdiğim için, sana her şeyi açıkça söyleyeceğime söz verdiğim için.

bazen niye böyle yapıyorum bilmiyorum. yani neden buraya yazmadığında ya da bana mektup yazmadığında bozuluyorum sana. mecbur değilsin ki... yani ben burayı açarken illa sen de yaz diye açmadım ya da sen de illa yaz diye yazmıyorum mektupları. ben çok seviyorum sana yazmayı, senin için bir şey yapmayı. biliyorum senin ne kadar mutlu olacağını, gözümde canlandırıyorum senin o zarfı açarkenki heyecanını, mektubu okurken yüzünde oluşan gülümsemeyi. yapmamam lazım böyle. sen yazmıyorsun diye üzülmemem lazım. beni ne kadar sevdiğini biliyorum. benimle aynı şekilde ifade etmemen bir şey eksiltmiyor sevginden biliyorum. ama bir yandan da her gün bir heyecanla giriyorum apartmandan içeri. belki bir sürpriz yapmışsındır diye. belki bugün vardır bir mektup diyorum… off sevgilim ben fazla mı önemsiyorum bu tür şeyleri!? saçmalıyor muyum? fazla mı coşkulu oluyorum ya da fazla duygusal. bilemedim ben onu şimdi…

kendi kendime diyorum üzme kendini, takma bu kadar ama napayım aşkım ben bazen böyle oluyorum işte. düşünüyorum da şimdi galiba asıl üzen beni dün söylediğin şey oldu. yazmamandan çok yazmama gerekçesi olarak ptt çok uzak, zaten çok yorgun geliyorum eve demen incitti beni biraz. ben her bulduğum fırsatta, elimden geldiğince koştururken sana bir şey yollamak için senden duyunca öyle bir laf üzüldüm.

eski ben olsam atardım bunu içime, söylemezdim sana, alışıp unuturdum bir süre sonra. ama madem artık söyliycem bil istedim kırıldığımı.

ben seni çok seviyorum. çok fazla hem de. çok değerlisin sen benim için çok da önemli. bu yüzden yapıyorum belki de böyle. anlıyorsun de mi beni?

gördüklerinden, duyduklarından, bildiklerinden, yaşadıklarından arınarak sev beni istiyorum. dünün kötü anlarını, kötü ve yanlış örnekleri unutalım. genellemelerden, yanılmalardan uzak olalım. sadece sen ve ben. başka hiçbir şeyin düşüncesi girmesin aramıza. her şey saf, duru ve güzel olsun istiyorum.

sen benim için bambaşkasın... bambaşka bir hayat, bambaşka bir umut, bambaşka bir mutluluk... sen benim için hayatsın, aklımın, kalbimin en derinindesin. ve artık başka hiçbir şey, başka hiç kimse olmayacak orada. sadece sen... seni çok seviyorum. seni her şeyimle, tüm varlığımla seviyorum. seni her şeyinle, her halinle seviyorum. bunu her gün söylesem de, hayatımın sonuna kadar söylesem de bıkmadan, usanmadan yineliycem. seni sonsuz seviyorum.