2 Nisan 2010 Cuma

Dün yolda gelirken öyle bir korku yerleşmişti ki içime. Zaman zaman oluyor, bir ağrı saplanıp kalıyor karnıma. Ama öyle belirgindi ki dünkü korkum. Bir anda hiç sebepsiz seni kaybetmekten korktum. Bir gün herkesin gidebileceğini bilerek, görerek yaşadım şimdiye kadar. Seninle bu değişsin istiyorum, seninle farklı olsun her şey. Sen gitme, hep benimle kal. Evet, hiçbir sorun yok, evet farkındayım saçmalıyorum ama bir anda öyle çok korktum ki ya sıkılıp gidersen, ya bir gün kalkıp ben artık yokum dersen diye. Biliyorum sevgilim, tüm kalbimle inanıyorum olmayacak böyle bir şey. Ne sen ne de ben asla söylemiycez böyle bir şeyi ama diyorum ya bir anda gelip huzursuz eden, saçma sapan bir korkuydu.
Sonra eve gelip de okuyunca yazdıklarını, okuyunca yazdığın şiiri uçtu gitti bir anda tüm sorular. O kadar çok mutlu ettin ki beni. Ne kadar şanslı olduğumu anladım bir kez daha. Hayatımda olduğun için, benimle olduğun için ne kadar şanslı olduğumu...
İyi ki varsın sevgilim...

Hiç yorum yok: