2 Nisan 2010 Cuma

Çok huzursuz uyudum bütün gece, huzursuz bir şekilde kalktım. Üzgünüm belki de biraz kırgın. İsteyerek yapmadın biliyorum, sen beni bilerek asla üzmezsin... Tam bilmiyorum niye böyle hissettiğimi ama engel de olamıyorum. Bir şey anlatmaya çalışıyordum sana, sen gidince bir anda bozuldum. Kötü hissettim kendimi.
İnan bana seni anlayabilmek için çok uğraşıyorum. Ama galiba beceremiyorum, baksana hala bu konudayız. Bir daha böyle bir şeyi dedin ya akşam, anlayamadım nasıl bir şey olduğunu. Anlayamadım ama seni rahatsız edecek bir şey zaten yapmam. Etrafında gördüğün kankilikleri ben de iyi biliyorum, ben de çok gördüm o yalanları. Bizim onlar gibi olmadığımızı anlatabilmek için çok çabaladım insanlara karşı. Uzaklaştırmak için bana doğru yolu buldurmak için çok uğraştılar. Kimi zaman Fulya bile, ailem bile göremedi bunu, onların benim için değerini. Öyle çok tartıştım ki annemle bile ona bunun arkadaşlıktan öte, kardeşlik kadar yakın bir şey olduğunu anlatabilmek için. Onlar benim asla kopmak istemediğim parçalarım. Sen hayatıma girerken biliyordum aslında, hissediyordum böyle olacağını, senin huzursuz olacağını. Ama yaşadıkça gördükçe anlarsın diye düşünmüştüm.
Anlamaya senin açından bakmaya çalışıyorum. O taraftan bakınca farklı görünüyor biliyorum her şey. Kız-erkek ilişkileri değil bizimkiler. Üzgün olduğumda Zerrine nasıl koşabiliyorsam aynı şekilde de Çağrının omzunda da ağlayabildim. Sevindiğimde nasıl bir anda coşup Ebruya sarılabiliyorsam Nuriye de yaptım ben şirinlikler. Burak, Özgür.. Yok ki birbirlerinden farkı. Birbirimize sarılırken, kolkola girerken hiçbir farkımız yok birbirimizden. Ve şimdi değişmeye çalışıyorum. Senin için, senin huzursuz olmaman için daha dikkatli davranıyorum. Yanlış anlama sakın sevgilim bunu bir zorunluluk can sıkıcı bir şey olarak görmüyorum. İsteyerek yapıyorum bunu, seni sevdiğim için, senin düşüncelerine önem verdiğim için.
Edirneye bu şekilde gitmek istemiyorum, seni kızdırarak, seni üzerek yapmak istemiyorum bunu. Ama inan ne yapacağımı da bilmiyorum. Sen hayatımda olsaydın o giderken ben zaten seni düşünerek demezdim, gelirim diye söz vermezdim. Ama şimdi ne yapabilirim söyler misin? Çok mutluydum, heyecanlıydım ama şimdi çok üzgün hissediyorum kendimi seni kırdığım için.
Sevgilim ben seni çok seviyorum. Çok değerlisin sen benim için. Hayatımın anlamı, ruhumun neşesisin sen. Ama bilmiyorum ne diyeceğimi şimdi. Bunun böyle seninle benim aramda bir sorun içimizde bir kırgınlık olarak kalmasını istemiyorum.

Hiç yorum yok: